درباره انتخابات پیش رو
ساعت ٤:۳٩ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۸ بهمن ۱۳٩٤ : توسط : مجید

به نام خدا

 

باتوجه به رد صلاحیت های گسترده صورت گرفته طبق روال 26 سال گذشته - که البته قابل پیش بینی هم بود – و این بار دیگه جا نخوردیم ! اینکه توقع داشته باشیم اصلاح طلبان در مجلس دهم اکثریت داشته باشند و دکتر عارف هم رئیس مجلس باشه کمی غیر محتمل به نظر می رسه .

تنها در صورت مشارکت بالای 50 درصدی می شه امیدوار بود اصلاح طلبان به تعداد قابل قبول  -و نه اکثریت مطلق – برسند و ترکیبی شبیه مجلس پنجم داشته باشیم که اکثریت اصولگرا ولی شکننده بودند و امثال عبدالله نوری و مهاجرانی تونستند یکی دو بار از همون مجلس برای وزارت رای بگیرند !!

حضرات شورای نگهبان - بویژه جنتی و یزدی – و عواملشون در هیات های نظارت ، این بار هم حال اساسی به اصولگرایان دادند و جداً اگه اصولگرایان نتونند حداقل 150 تا کرسی مجلس رو تصاحب کنند ( همین طور 50-60 تا خبرگان ) ناسپاسی کردند و قدردان چنین پاس گل طلایی نبودند .

البته احتمال اینکه در بعضی حوزه های انتخابیه مثل تهران هم شاهد دور دوم باشیم کم نیست و به نظر من در شرایط فعلی و با توجه به رد صلاحیت های گسترده چهره های درجه اول و حتی دوم اصلاح طلبان و ترکیب راه یافتگان تهران در سه دوره قبلی و مشارکت نکردن بیشترمعترضان و منتقدان حاکمیت در تهران در انتخاباتها اگه در این دوره حتی نیمی از راه یافتگان تهران به مجلس هم اصلاح طلب باشند و لیست ائتلاف اصولگرایان به طور کامل رای نیاره رو می شه " پیروزی اصلاح طلبان " تلقی کرد ، ترکیبی شبیه شورای فعلی شهر تهران.

اصولگرایان دارای یک سبد رای سنتی از کسانی هستند که 10 – 15 درصد جامعه رو بیشتر تشکیل نمی دن و همیشه هم در انتخابات ها حضور فعال داشته و دارند و بیشتر از این هم نمی شن ولی در غیاب اکثریت معترض و منتقد به حاکمیت با همین تعداد رای هم کارشون پیش می ره و آرای کافی رو کسب می کنند .

 متاسفانه اکثریت جامعه ما که منتقد و معترض حاکمیت 26 ساله اخیر هستند فقط بلد هستند در اتوبوس و مترو و تاکسی و صف نانوایی و جمع های خانوادگی و دوستانه دری وری بگن و هنوز به مرتبه ای از بلوغ سیاسی نرسیده اند که بیان پای صندوق ها با رای خودشون به کسانی که مواضع نزدیکتری نسبت بهشون دارند اعتراضشون رو اعلام کنند و دیگه نمی دونند همون 10 – 15 درصدی که ازشون دل خوشی ندارند براحتی می آن با رای شون به تندروها و افراطیون و اشخاص نالایق سرنوشت هم خودشون هم اونها رو رقم می زنند .

به قول آقای محمدرضا شعبانعلی نویسنده کتاب اصول و فنون مذاکره :

" برخی میگویند ما رأی نمیدهیم تا با دولت و سیستم مخالفت کرده باشیم. واقعیت این است که رأی ندادن به آقای X یا Y، به معنای مخالفت با سیستم نیست بلکه به معنای حمایت از آقای Z است که رأی های ثابتی دارد و شیوه برنده شدنش، نه با ترغیب مردم و جذب رأی، که با مأیوس کردن مردم و «دفع رأی» است.



تمام کسانی که در  انتخابات به بهانه لج کردن و تحریم کردن دولت و  … رأی نمیدهند، در واقع رأی داده اند و در تعیین سرنوشت خود مشارکت کرده اند. پس ژست های روشنفکرانه نگیرید و نگویید: من به هیچکس رأی نمیدهم. شما از هم اکنون رأی خود را به نفع آقای Z به صندوق انداخته اید. حتی قبل از اینکه ساعات رسمی انتخابات آغاز شود! "

شما مطمئن باشین در صورت مشارکت  60 درصدی به بالا ، چهره های درجه چندم  اصلاح طلبان هم براحتی از پس چهره های درجه اول اصولگرایان برمی آن ولی فعلاً که منتقدین و معترضین حاکمیت فقط بلدند از راه دور فحش بدن و عرصه رو برای تندروهای مذهبی و خشکه متعصب ها خالی کنند و وضع هم همینی می شه که تو این ده – دوازده ساله رقم زدند .

من حتی معقدم در صورت فرض صحت برگزاری انتخابات های ریاست جمهوری نهم و دهم ، عامل پیروزی احمدی نژاد در 84 و 88 هم  نه اصولگرایان بلکه  بخشی از جماعت منتقد و معترض به حاکمیت بودند که این بار فریادشون رو در احمدی نژاد می دیدند وگرنه سبد رای اصلی احمدی نژاد همون 5 میلیون مرحله اول 84 بود .

راستش تو این دوره هم خیلی چشمم آب نمی خوره تغییر محسوسی در این فضا رخ بده و شاید به برکت فضاهای مجازی کمی تغییرات داشته باشیم اما بالاخره تا این تفکر هست اصولگرایان دست پیش دارند .

هرچند برای ناامیدی هنوز زوده و با توجه به اینکه مردم ما در انتخابات ها دقیقه نودی هستند می شه امیدوار بود به خودشون بیان و به این درجه از بلوغ فکری و سیاسی و اجتماعی برسند که با رای خودشون به کسانی که می تونند فریادشون در حاکمیت باشند اعتراض و انتقادشون رو اعلام کنند.

کاری که ما 4 سال پیش با تک رای به علی آقای مطهری در مرحله دوم انتخابات تهران کردیم و علی رغم اینکه این عزیز به خاطر رک گویی ها و اعتراضات و انتقاداتش به حاکمیت از لیست اصولگرایان کنار گذاشته شده بود و خاری در چشم تندروها بوده و هست راهی مجلسش کردیم و الان هم از رایی که داده بودیم راضی هستیم و حتی در فهرست اصلاح طلبان هم برای این انتخابات به جهت نزدیکی مواضع سیاسی قرارش دادیم .

نکته جالب راجع به انتخابات 4 سال پیش اینه که علی رغم اینکه اصلاح طلبان شرکت نکردند و دو گروه میانه رو و تندروی اصولگرا با هم رقابت داشتند بازهم در مرحله اول فقط 6-5 نفر در تهران تونستند وارد مجلس بشوند !! و کار به دور دوم کشید ! که اینم در نوع خودش از عجایبه و شاید طنز به نظر برسه ! و باقی تو دور دوم تونستند با رای ناپلئونی همون 10 – 15 درصدی که بالا گفتم راهی مجلس بشوند !!

 رایی که زیر 10 درصد مردم تهران رو شامل می شد و جداً هم باعث تاسف بوده و هست ... ای کاش اونهایی که رای ندادن رو افتخار می دونند می دونستند که همین تفکر اونها باعث راهیابی و بزرگ شدن بی جهت آدمهایی به مجلس می شه که سایه شون رو با تیر می زنند !!

در حال حاضر با توجه به شرایط منطقه ای و بحران ها و آشوب هایی که آل سعود و ترکیه و غیره دارند درست می کنند شرکت در این انتخابات قطعاً تقویت کشور خواهد بود و ربطی به خوش اومدن یا نیومدن من و شما از فلانی و بهمانی نداره .

اصولاً ما با اصولگرایان و هیچ کس دیگه بر سر اسلام ، ایران و قانون اساسی دعوا نداریم بلکه معتقدیم تحمیل عقیده و سلیقه برخی تنگ نظران در 26 سال اخیر در بعضی نهادها مشکل ماست و باید به اسلام و قانون اساسی - اونچه که هست -  نه اونچه که بعضی ها دوست دارند باشه تمام و کمال عمل بشه ، ما معتقدیم فقط شور کافی نیست بلکه در کنارش شعور هم لازمه ، چه در زمینه دینی چه سیاسی چه اجتماعی و فرهنگی و .... .

 تفسیر سلیقه ای وتنگ نظرانه از اسلام یا قانون حتماً باعث انشقاق و دلخوری در جامعه خواهد بود ، اونچه که ما امروز از نظام جمهوری اسلامی داریم می بینیم با اونچه که نسل قبلی ما 40 سال پیش برای خاطر اون فریاد کشیدند و خون دادند زمین تا آسمان تفاوت دارد ، متاسفانه دایره خودی ها در نظام روز بروز در حال تنگ تر شدن هست و این اصلاً علامت خوبی نیست ، امروز هم جمهوریت و هم اسلامیت نظام در معرض آسیب جدی قرار گرفته و نگران کننده هستش  .

 

در این انتخابات با توجه به شرایطی که درش هستیم مصلحت در اینه که هم در خبرگان و هم در مجلس شورای اسلامی " لیستی " رای بدیم هرچند شاید در شرایط عادی به برخی ها که در این لیست ها هستند رای نمی دادیم ولی الان قضیه فرق کرده و مصلحت جز این نیست و باید اعتماد کنیم ، از همه شما خواهش می کنم در فضای خانوادگی و دوستانه و مجازی و تلگرامی و هرجا که می تونین این لیست ها رو پخش کنید و همه رو با توجه به شرایط موجود دعوت به شرکت در انتخابات و رای دادن به این لیست ها کنید :

 


 
متوکلوپرامید و افزایش شیر مادر
ساعت ٧:۳٠ ‎ب.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳٩٤ : توسط : مجید

به نام خدا

 

احتمالاً تا حالا اسم داروی متوکلوپرامید ( Plasil ) به گوشتون خورده یا ازش استفاده کردین ، این دارو درشکل های دارویی قطره ، قرص و آمپول وجود داره و برای برطرف کردن حالت تهوع ، رفلاکس اسید از معده به مری ، سکسکه ، کندی حرکات دستگاه گوارش در دیابتی ها و ... تجویز می شه .

نکته جالب و فیزیولوژیک در این دارو ، افزایش میزان شیرمادر در دوران شیردهی هستش ! مکانیسم اثرش هم این طوریه که این دارو آنتاگونیست یا متضاد اثر ماده ای بنام دوپامین می باشه که این دوپامین خودش باعث مهار هورمون شیر یا پرولاکتین محسوب می شه !

 یعنی اگه یه خانم شیرده از متوکلوپرامید استفاده کنه این دارو باعث مهار دوپامین و به دنبال اون افزایش ترشح پرولاکتین خواهد شد که نتیجه نهایی افزایش میزان شیر می باشد ، این اثر در نتیجه مصرف یک قرص سه بار در روز ( ترجیحا نیم ساعت قبل از غذا ) برای یک هفته رخ خواهد داد بخصوص در مادرانی که  سزارین انجام داده اند .