به چه کسی رای می دهم ؟
ساعت ٥:٠۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٤ خرداد ۱۳٩٢ : توسط : مجید

به نام خدا

 

طبق بررسی هایی که تا الان انجام دادم و رصدهایی که کردم می تونیم کاندیداها رو در سه دسته تقسیم کنیم :

دسته اول شامل دکتر عارف ، دکتر رضایی و دکتر قالیباف هستند که در بین کاندیداهای موجود قویترین تیم ، برنامه ، سابقه و توان اجرایی رو دارند .

دسته دوم دکتر ولایتی و دکتر روحانی هستند که در حد متوسط می تونیم طبقه بندی شون کنیم .

دسته سوم هم دکتر جلیلی ، دکتر حداد عادل و مهندس غرضی هستند که قابل اعتنا ظاهر نشدند و ضعیف نشون دادند .

بعد از عدم احراز ناجوانمردانه صلاحیت آقای هاشمی که چیزی جز تسویه حساب شخصی و سیاسی با ایشون نبود و ما هم رو همین بیشتر اعتراض داشتیم و ضمن اینکه با توجه به سوابق مبارزاتی و انقلابی و مدیریتی ایشون بویژه در بازسازی کشور بعد از جنگ برای شخص ایشون احترام و منزلت خاصی قائل هستیم ولی ایشون و اطرافیانشون رو معصوم نمی دونیم تصمیم نداشتم درباره انتخابات مطلبی بنویسم و حتی در شرکت یا عدم شرکت در روز رای گیری هم دچار تردید شده بودم اما با تحرکاتی که اخیراً مشاهده و احساس کردم به نظرم اومد سکوت نکنم و دچار انفعال نشم چون به نظرم جریانی قصد داره اونچه که در سال 84 بوجود آورد و درش ناکام موند رو این بار با موفقیت به سرانجام برسونه و این نه مطلوب ماست و نه کشور .

انتخاب اول من ان شالله  بدون شک دکتر محمدرضا عارف خواهد بود چون ایشون جزو سالم ترین و پاکدسترین کاندیدهاست ، از نظر نخبگی درسطح بسیار بالایی قرار داره و در دانشگاه استنفورد آمریکا دوره های عالی تحصیلی رو طی کرده ، در دانشگاه تهران ریاست کرده و هم اکنون استاد تمام دانشگاه صنعتی شریف هستند که می دونید مثل دانشگاه تهران دانشگاه محل تحصیل نخبگان علمی ما (در رشته های ریاضی و فنی) هستش و شاید قطب اول علمی  کشور از لحاظ فنی و صنعتی بتونیم بحسابش بیاریم .

دکتر عارف از نظر مدیریتی هم مسئولیتهای مهمی داشته که می تونیم به ریاست شرکت مخابرات ، وزارت پست و تلگراف و تلفن سابق ، معاونت وزارت علوم ، ریاست سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و در نهایت معاونت اولی رئیس جمهور اشاره کنیم که همه می دونند معاون اول رئیس جمهور در هدایت نهادهای دولتی و بحث بودجه و برنامه و حتی اموردیپلماتیک چقدر نقش کلیدی و مهمی داره و طبق قانون اساسی اگه رئیس جمهور فوت کنه یا معزول بشه یا دوماه نتونه سرکارش حاضر باشه رهبری این اجازه رو به معاون اول می ده که تا تعیین رئیس جمهور جدید وظایف ریاست جمهوری رو انجام بده .

یعنی یه جورایی می تونیم معاون اول رو رئیس جمهور درسایه بنامیم که دستش خیلی بازه و برتمام امور قوه مجریه می تونه اشراف داشته باشه و اگه کسی که معاون اول بوده در جایگاه ریاست جمهوری قرار بگیره در کوتاهترین زمان ممکن می تونه برکار مسلط و سوار بشه .

من هم تیم دکتر عارف رو تیم قوی و باتجربه ای دیدم  (که بیشترشون تیم دولت اصلاحات هستند ) و اشخاصی مثل دکتر طیب نیا که حتی بعد دولت اصلاحات تا چند وقت در دولت احمدی نژاد هم حفظ شد در تیم اقتصادی دکتر عارف هستند و هم برنامه خوب و واقع بینانه تری بخصوص در زمینه استفاده از ظرفیت های گردشگری کشور و کنترل نقدینگی و بحث سهم سلامت و ایجاد اشتغال در برنامه کاری دکتر عارف وجود داره و به نظرم بسیاری از حرفهای ایشون عملی می آد چون این رو تیم ایشون با نفت ده دلاری در دوران اصلاحات ثابت کرده که قابل انجام هستش .  

جالبه بدونید که تنها کسی که تونست در اون به اصطلاح مناظره ! که به مسابقه هفته مرحوم نوذری بیشتر شبیه بود استفاده از ظرفیت گردشگری اون دره ای رو در یوتا آمریکا ! که درش معدن بود تشخیص بده دکتر عارف بود ( اینجا رو حتما ببینید ) ولی کسانی که خیلی اطلاعی نداشتند شروع به تمسخر کردند و این نشون دهنده دید باز و هوش بالای ایشون محسوب می شه .

دکتر عارف در مجموع آدم آرومیه اما به نظرم مثل باقی اصلاح طلبان چون سالهاست در صدا و سیما تریبون و پایگاهی نداشته نگرش و پس زمینه جالبی نسبت به صدا و سیما و مدیریت سیاسی و جناحی اون نداره و علت برآشفتگی ایشون رو هم می تونیم زمینه اش رو همین نکته ببینیم ، ضمن اینکه اگر کسی امروز نتونه از شخصیت خودش و جایگاه ریاست جمهوری که اینچنین سخیف شد دفاع کنه آیا فردا خواهد توانست از حقوق حقه یک ملت دفاع کنه ؟ ولی بطور کلی ایشون از نظر سلامت کاری و پاکی نفس و عاطفه بسیار انسان قابل احترام و شریفی هستند .

متاسفانه فشارهای زیادی داره می آد که دکتر عارف به نفع دکتر روحانی کنار بره یا اعلام طرفداری اصلاح طلبان از دکتر روحانی بشه که من این رو نمی پسندم و معتقدم اگر قراره کسی به نفع کسی کنار بره این آقای دکتر روحانی هستند نه دکتر عارف !

من آقای دکتر روحانی رو اصلاح طلب نمی دونم و هنوز سخنرانی ایشون در جمع راهپیمایان 23 تیر 78 در دانشگاه تهران رو فراموش نکردم و برخی اطرافیان ایشون رو هم افراد مناسبی برای اداره کشور نمی دونم  و حتی اگر اجماع اصلاح طلبان بر ایشون باشه هم رای من ایشون نخواهد بود .. برخلاف تصور ، اصولگرایان معتدل هم در این انتخابات به ایشون اقبالی نخواهند داشت چون به حد کافی خودشون نامزد جورواجور دارند .

در این روزگار که هرکس رئیس جمهور بشه باید برای وزارت اطلاعات از گزینه هایی مثل طائب و پورمحمدی و مصلحی استفاده کنه به نظرم دکتر روحانی می تونه وزیر اطلاعات خوبی باشه و بهتر بیشتر از این خودش رو خراب نکنه و به نفع دکتر عارف کنار بره ، نه اصلاح طلبان واقعی و نه اصولگرایان واقعی رای اولشون ایشون نیست و یقین بدونید دکتر عارف از ایشون سر تره .

دکتر عارف جزو معدود اصلاح طلبانی هستش که رابطه خوبی با رهبری دارند و رهبری هم نسبت به ایشون هیچ وقت دید منفی نداشته ، دو سه سال پیش که پدر دکتر عارف از دنیا رفت رهبری پیام تسلیت دادند و از دفتر ایشون هم در مراسم ترحیم مشارکت داشتند ، ضمن اینکه دکتر عارف از جمله اندک اصلاح طلبانی هستند که با حکم رهبری در مجمع تشخیص مصلحت نظام عضویت دارند و در تصویب بسیاری از برنامه های بالادستی مشارکت داشتند .

به نظر من نه آقای هاشمی و نه آقای خاتمی هیچ کدوم نباید به شکل علنی از دکتر عارف یا دکتر روحانی حمایت کنند چون واقعیت اینه که با ائتلاف یا بی ائتلاف نه دکتر عارف نه دکتر روحانی هیچ کدوم بالای ده درصد شانسی ندارند و در بهترین حالت سوم یا چهارم خواهند شد ( هرچند من امیدوارم این طور نشه اما باید احساسات رو کنار گذاشت ) .

با این روندی که من می بینم رتبه اولی آقای قالیباف حتمی خواهد بود و بقیه باید برای رتبه دومی و رفتن به مرحله دوم تلاش کنند ( اگر ترکیب کاندیداها کاهش پیدا نکنه ) که متاسفانه در اینجا هم اصلاح طلبان شانسی ندارند و بین رضایی یا ولایتی احتمالاً یکی با قالیباف به دور دوم خواهند رفت .

در فاصله دور اول و دور دوم هم تنها شانس کسی که با قالیباف دور دوم رفته اینه که در مناظره دو به دو که ممکنه تلویزیون ترتیب بده طوفانی عمل کنه و یه کم بخش احمدی نژادی قضیه رو بیشتر کنه وگرنه بازم شانسی نداره و احتمال ریاست جمهوری قالیباف بسیار بالاست .

دکتر عارف به این دلیل شانس اول نیست که فقط در بین نخبگان وتحصیلکرده ها رای داره و برای بیشتر عوام خیلی شخصیت شناخته شده ای نیست و عوام چون کارهای قالیباف در چندساله اخیر جلوی چشمشونه و بیشتر اون رو دیدند به قالیباف تمایل بیشتری دارند ، موقعی که اصلاح طلبان گله می کنند که چرا تلویزیون بهشون تریبون نمی ده و امثال دکتر عارف رو هم از سمت های اجرایی کنار می گذارند اینجا مشخص می شه که در مسئولیت بودن و تو چشم بودن چقدر موثره .

ضمن اینکه بخشی از پایگاه رای دکتر عارف در بین معترضین و منتقدین وضع موجود هستش که ممکنه اصلاً در انتخابات شرکت نکنند ، بنابراین این رو بدونید که من در شرایطی به دکتر عارف ان شالله رای خواهم داد که خودم هم می دونم خیلی شانسی نداره اما برای اینکه با توجه به اطلاعات چندین ساله ام ایشون رو از نظر سلامت کاری و مالی و مدیریت و برنامه و نخبگی اصلح تشخیص دادم و پایگاه سیاسی اصلاح طلبان خالی نمونه ( که بجز علی مطهری رای من همیشه به اصلاح طلبان بوده ) به ایشون رای می دم هرچند با برخی تفکرات اصلاح طلبان درباره مسائل زنان که سمت و سوی فمنیستی داره موافقتی ندارم ، الان حفظ آبروی اصلاح طلبان مهمتره تا پیروزی بیست و چند میلیونی اونها .

مردم ما عادت تاریخی دارند قدر نخبگانی چون دکتر عارف رو ندونند و احساسی رای بدن و توقع بالاتری هم من ندارم ، اونهایی که در دوم خرداد 76 و 29 بهمن 78 اصلاح طلبان رو به پیروزی رسوندند خیلی هاشون الان دیگه انگیزه ای برای اومدن مجدد بپای صندوق های رای ندارند ولی رای دهنده های سنتی اصولگرایان بخاطر ادای تکلیف و وظیفه شرعی و این حرفها همیشه حضور ثابت دارند !

یه توصیه دوستانه هم به طرفداران دکتر عارف که اکثرا دوستان اینترنت نشینی هستند که در پایگاههای اینترنتی مثل بهار نیوز و امیدنامه و امثال اینها مطلب و نظر می گذارند یا دانشجویان نخبه در دانشگاهها عرض کنم که خودتون رو برای رای نیاوردن ایشون بیشتر آماده کنید تا رای آوردن ، چون واقعیت جامعه رای دهنده با واقعیت جامعه نخبه و اینترنتی خیلی فرق داره و مبادا احساساتی بشین و چون رای دکتر عارف تو اکثر نظرات و نظر سنجی های اینترنتی بعضی سایتهای همسو و شاید غیرهمسو بالاست این رو به کل جامعه تعمیم بدین و از الان رئیس جمهورش فرض کنید و اگه نشد دچار سرخوردگی بشین و فرافکنی کنید .  

واقعیت جامعه رای دهنده اینه که اگه دکتر عارف سوم و یا چهارم هم بشه باید این رو یک پیروزی تلقی کنیم ، ضمن اینکه در حال حاضر در درجه اول رئیس جمهور نشدن جلیلی و حدادعادل برای ما پیروزی محسوب می شه و اولویت ما باید همین باشه .

اگر فشارها به دکتر عارف افزایش یافت و ایشون ناچار به کناره گیری شد یا مورد اجماع اصلاح طلبان قرار نگرفت و خلاصه در روز رای گیری جزو کاندیداها نبود من به محسن رضایی رای خواهم داد چون هم برنامه و سابقه ایشون رو در بین بقیه بعد از دکتر عارف بهتر دیدم  هم ایشون رو فرد امتحان پس داده ، دلسوز و پخته ای یافتم و البته برای حذف جلیلی باید یا به ولایتی رای بدیم یا رضایی که بیشترین شانس رو برای رفتن به دور دوم دارند و ترجیح من بعد از دکتر عارف آقای محسن رضایی خواهد بود و به روحانی هرگز رای نخواهم داد حتی اگر هاشمی و خاتمی هم بیانیه مشترک در حمایت از روحانی بدن !

بین محسن رضایی و قالیباف خوبی محسن رضایی اینه که ضعف های اخلاقی قالیباف رو نداره و چه خوبه که آدم ثبات اخلاقی داشته باشه و یک رو بیشتر نداشته باشه و احمدی نژادی درونش پنهان نباشه ، البته به احتمال قوی در صورت ریاست جمهوری محسن رضایی دکتر دانش جعفری معاون اول خواهد بود و دکتر رویا طباطبایی رئیس کل بانک مرکزی که من چون خیلی به مدیریت خانم ها اعتقاد ندارم دومی رو نمی پسندم اما چون آقا محسن بالاسرش خواهد بود بی خیال می شم !

دکتر محسن رضایی از جمله کسانی بود که بشدت مورد توجه امام خمینی قرار داشت و امام خمینی هم اعتقاد و علاقه زیادی به ایشان داشت و این در تاریخ ثبت شده .

 الان هم یکی از عروس های آقای رضایی از نوادگان امام خمینی هستش و پیوند محکمی بین ایشون و بیت امام وجود داره ، یادمون نره ایشون در 27 سالگی فرمانده سپاه شدند و در هشت سال یک جنگ نابرابر و سخت توانایی و کفایت و لیاقت خودشون رو ثابت کردند و به نظرم رئیس جمهور موفقی هم خواهند بود .

برنامه ، پشتکار و مطالعات ایشون در امور خرد و کلان کشور و ایجاد سایتی مثل ویکی رضایی هم در نوع خودش جالب و قابل تحسینه ، درسته که هیچ کدوم مثل دکتر عارف که نخبه بوده و قبل انقلاب از دانشگاه برجسته ای مثل استنفورد دکترا گرفته دکترا نگرفتند و دکترای امثال قالیباف و رضایی به موازات مسئولیت هایی که داشتند بوده اما به هر حال خود تلاش برای ارتقای علم و دانش هم قابل احترامه و هم اینکه کار کردن با نخبگان رو پذیرفتند .

فقط می مونه کاریزمای ایشون بخصوص در بعد بین المللی که فکر می کنم قابل حل باشه و در مجموع بعد از دکتر عارف من دکتر محسن رضایی رو بیشتر می پسندم .

اما در مورد دکتر قالیباف که بدون شک شانس اول هستند باید بگم من همیشه آرزو داشتم رئیس جمهوری با شخصیت و پرستیژ و کاریزمای ایشون داشته باشیم و اصلاً جز این هم از یک رئیس جمهور نمی پسندم اما باید بگم که چون از ایشون دلخور شدم رای اول من نیستند .

ایشون سال 78 ( یا 77 ) به همراه بعضی فرماندهان جنگ به آقای خاتمی نامه اعتراضی نوشتند که به نامه " صبرمان صبر رسیده " معروف شد و یه جورایی نامه تهدید به کودتا بود که همون موقع هم تو روزنامه ها خیلی سر و صدا کرد ولی چندماه بعد که بعد قضایای کوی دانشگاه نظام به این نتیجه رسید سرتیپ هدایت الله لطفیان رو از فرماندهی نیروی انتظامی کنار بذاره و هرکسی هم نیروی انتظامی رو قبول نمی کرد ایشون شدند فرمانده نیروی انتظامی و با همون رئیس جمهور و دولت همکاری کردند .

حتی آقای خاتمی در سال 83 هم به ایشون حکم نماینده رئیس جمهور و رئیس ستاد قاچاق کالا و ارز دادند و به نوعی می تونیم آقای قالیباف رو عضوی از اعضای دولت اصلاحات  هم بدونیم و چند سال بعد در عروسی علیرضا دبیر که هم آقای خاتمی دعوت بود هم آقای قالیباف ، رفتند و کنار آقای خاتمی نشستند و در همین به اصطلاح مناظره اخیر تنها زمانی رو که صنعت رشد خوبی داشت دوران اصلاحات خواندند .

پس امثال ما که به اصلاح طلبان گرایش داریم آقای قالیباف رو غیر خودمون نمی دانیم و ایشون همکاری نزدیکی با اصلاح طلبان داشته و هرجایی هم بوده مدیریت های خوبی اعمال کرده و پارسال هم من تو مطلبی پیشنهاد دادم که اصلاح طلبان بهتره در این انتخابات با قالیباف بیان چون من مطمئنم ایشون می تونه بخشی از خواسته های اصلاح طلبان رو بدون هزینه برآورده کنه و اصلاً یک اصولگرای سنتی و مطلق نیست .. ایشون یک اصولگرای اصلاح طلبه .

در این انتخابات هم قطعاً بخشی از رای طرفداران و رای دهندگان اصلاح طلبان به سمت آقای قالیباف خواهد رفت و از طرفی عدم حمایت جبهه پایداری از ایشون و تمایل اعضای جامعه مدرسین و اصولگرایان سنتی به ولایتی هم سند افتخاری برای آقای قالیباف محسوب خواهد شد که باعث نزدیکی بیشتر اصلاح طلبان به ایشون می شه .

پس من از ریاست جمهوری آقای قالیباف ناراحت نخواهم شد و خوشحال هم خواهم شد که یک اصولگرای اصلاح طلب خواهد اومد ( البته اگه مثل سال 84 دوباره توکارش نذارند ! ) ولی چون در منابع مالی ستادهای ایشون و سفرهای انتخاباتی سازمان یافته و پرهزینه ایشون کمی تردید دارم  - که ان شالله حتماً بخاطر برنامه ریزی قوی و از قبل تعیین شده ستادها هستش -  و همین طور در دکترعارف و محسن رضایی بیشتر صداقت و یکرنگی دیدم تا ایشون متاسفانه به ایشان رای نخواهم داد ولی ریاست جمهوری ایشون را هم به نفع کشور می دونم و افق روشن و روزهای خوبی رو ان شالله با ایشون در پیش خواهیم داشت .

برای شورای شهر تهران هم فعلا دکتر حسن غفوری فرد و مرتضی طلایی رو انتخاب کردم و احتمالا اگه چند نفر دیگه هم اضافه بشن ان شالله در قسمت نظرات همین مطلب یکی دو روز قبل انتخابات اطلاع رسانی خواهم کرد .

در مورد بقیه هم باید بگم برنامه های دکتر ولایتی رو ضعیف تر و غیر واقعی تر از حد تصور دیدم و تیم ایشون رو تیم خوبی نمی دونم ولی به هر حال ایشون با اقبال بخشی از جامعه سنتی رای دهنده به اصولگراها روبروست که همیشه رای می دن و رای این بارشون هم به دکتر ولایتی خواهد بود .

 مهندس غرضی رو هم آدم دلسوزی دیدم که خیلی در قید و بند برنامه و علمی کار کردن و این چیزها نیست ( تورم منفی مشکلات دیگه ای درست می کنه ..تورم در حد سه چهار درصد لازمه )  و یکسری حرف تکراری رو هرجا می ره تکرار می کنه و به نظرم آدم دنیا دیده ای می آد ولی تیم و برنامه قوی نداره ( من ایشون رو از اوایل دهه هفتاد رو جلد کاریکاتورهای مرحوم گل آقا یادمه ! )  ان شالله آخر نشه و حداقل از حداد عادل بیشتر رای بیاره ! به نظرم تفکرات ایشون چندان سازمان یافته و علمی نیست و بیشتر مبنای تجربی داره .

در مورد حداد عادل و جلیلی هم چون در درجه اول ضوابط باید بر روابط غالب باشه که در مورد اینها این طور نیست وارد بررسی برنامه و سابقه و این چیزها اصلاً نمی شم ، این اصلاً در شان نظام جمهوری اسلامی نیست که افراد بواسطه وصلت خانوادگی خودشون یا اطرافیانشون با بزرگان و بالاترها تا اینجاها بالا بیان .

یک خواهش هم از عزیزان صاحب تریبون که درس فقه و علوم اسلامی خوندند دارم و اون اینه که رای من رو بحساب تایید عملکرد خودشون علی الخصوص جاهایی مثل شورای نگهبان نگذارند که من شرعاً راضی نیستم ... رای من تایید اشخاص و عملکرد برخی ها نیست ، رای من وظیفه و تکلیف شرعی هم نیست .. رای من فقط استفاده از حقی هستش که به موجب قانون و دموکراسی و مردم سالاری دینی ازش برخوردار شدم .. والسلام !