علی دایی ، بودن یا نبودن ؟
ساعت ۳:٢٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٩ فروردین ۱۳۸۸ : توسط : مجید

به نام خدا

یکشنبه نهم فروردین ماه 88

مطلب بعدی وبلاگ : پنجشنبه بیستم فروردین ماه 88

 

با توجه نتایج اخیر تیم ملی فوتبال ایران در رقابتهای مقدماتی جام جهانی و وضعیت خاص  و حادی  که در حال حاضر وجود داره و همین طور جوی که بعد از بازی با عربستان به راه اقتاده تصمیم گرفتم منم تو این زمینه در حد بضاعت خودم مطالبی رو بنویسم و بقول معروف مطلب فوق العاده داشته باشم . فعلا از برکناری علی دایی تا این لحظه ( ساعت سه بعد از ظهر ) خبر دقیق و موثقی گزارش نشده و اخبار خیلی متناقضه .

اصولا ما ایرانی ها مردمان بسیار احساسی هستیم و از همین مطلب بارها در امور مختلف شخصی و ملی ضربه خوردیم ، نتایج اخیر تیم ملی و تیم های باشگاهی ایران در رقابتهای باشگاه های آسیا هم از این قاعده مستثنی نبوده و اگه دقت بفرمایید حتما خودتون متوجه می شین . در هر سه بازی ( استقلال و الاتحاد عربستان ، سپاهان و الاتفاق عربستان و ایران و عربستان ) اول تیم های  ایران بودن که به گل رسیدن و تو هر سه بازی از دقیقه هشتاد به بعد بود که تیم های عربستان موفق شدند دو گل بزنند و بازی رو ببرند .

این نکته چیزی رو جز یک بازی احساسی و فراموش شدن منطق و اصول حرفه ای گری ( از قبیل حفظ توپ ، بردن بازی به کناره ها و زمین حریف و ... ) از جانب تیم های ایرانی و  در مقابل حفظ آرامش و منطق و پرهیز از عجله و رعایت حرفه ای گری از طرف تیم های عربستانی نمی رسونه . امروز هم ما باید با شرایط پیش اومده با منطق و تدبیر و بدور از هرگونه احساسات برخورد کنیم و مطمئن باشین در این صورت تو سه بازی حساس خردادماه موفق خواهیم شد و در غیر این صورت نتیجه نخواهیم گرفت ، از صبح تو خبرگزاری ها اظهار نظرهای مختلفی رو از جانب مردم دیدم که توشون کم نظر احساسی نبود .  

من هم قبول دارم که تیم فوتیال ما در زمان سرمربی گری علی دایی اصول تاکتیکی درست و مشخصی نداشت و خیلی سردرگم و نامنظم بازی می کرد ، توان حفظ نتیجه نداشت و مسائل دیگه ، زمانی که تیم ما حتی میزبان هم بود احتیاط ( بیش از اون حدی که باید باشه  ) تو دستور کارش بود و تو بازی با کره جنوبی با سه هافبک با خصوصیات دفاعی ( باقری ، نکونام و کاظمی ) و تو بازی با عربستان با دو هافبک دفاعی ( نکونام و کاظمی ) بازی می کرد در صورتی که تو چنین شرایطی که تیم نیاز به برد و سه امتیاز داره بازی با یک هافبک دفاعی و یک هافبک خلاق ( کریمی یا شجاعی )  پشت دو مهاجم  تو سیستم چهار چهار دو  بهتره .

 شجاعی عملا متمایل به کناره ها بود و همین به شدت از کاراییش کم کرده بود ، دفاع های چپ و راست ما ( کعبی و اشجاری ) خیلی آماده نشون نمی دادن  ) کعبی و البته رحمتی رو گل اول کاملا مقصر بودند و  رو گل دوم باید بجای اشجاری یه سرزن می رفت تیر یک رو می گرفت .

می شد از زوج خسرو حیدری – مهدوی کیا تو راست و ستارزارع ( که با تجربه تر بود ) و معدنچی ( تو پیستون نفوذی چپ بهتر از خلعتبری بود اگه از همون اول بازی می کرد ) تو چپ استفاده کرد . ما تو بازی با عربستان سانترفوروارد نداشتبم ( هاشمیان دقیقه 60 اومد ) و رضایی اصلا خوب نبود و خلعتبری هم چون متمایل به چپ بود جز صحنه گل خیلی جواب نداد ، دفاع عربستان روی زمین و از عمق دفاع آسیب پذیر بود ولی ما اصرار روی حرکت از کناره ها و سانتر داشتیم !! و امثال این مسائل .

ولی با همه این حرفها ما نباید امروز احساسی عمل کنیم و فقط علی دایی رو بذاریم کنار دیوار و تیربارون کنیم ، مشکلات ما خیلی فراتر از شخص علی دایی و این حرفهاست . ما مشکلات ریشه ای داریم که اگه فکری به حال اونها نشه همیشه همین بالا و پایین و نوسان رو داریم .

از انتخابات فدراسیون فوتبال و سرمربی تیم ملی بایدیاد کنیم که هنوزم که هنوزه شائبه سیاسی بودن و دخالت دولت توشون وجود داره ، علی دایی اگه پنج سال یا ده سال دیگه سرمربی تیم ملی می شد شاید از نظر اخلاقی و فنی پخته تر و با تجربه تر می شد و تصمیمات بهتری در زمانهای مناسب می گرفت و برخوردهای بهتری با همه داشت ولی آقایون سر لج بازی با قطبی در عرض چند ساعت و با چندتا پیغام که گفته می شه از بالا اومده دایی رو کردند سرمربی تیم ملی و تو اون زمان با شخصیت و روح و روان قطبی بشدت بازی کردند جوری که نزدیک بود رو پرسپولیس هم اثر بذاره ( باخت چهار یک به استقلال اهواز ) که خداروشکر با درایت مدیر عامل وقت ( حبیب کاشانی ) بخیر گذشت .

بحث علی کریمی و اختلافات پیش اومده هم بحث مهمی بود ، برخلاف اظهارات سرمربی محترم تیم ملی ،  کریمی تو بازی با الشارجه همون پنجاه دقیقه ای هم که بازی کرد و حتی بازی الشباب خیلی خوب و موثر بود و اگه تو بازی با عربستان بود با تجربه بالا و 108 بازی ملی و سی چهل تا گل ملی قطعا می تونست کمک خوبی برای تیم باشه ، حداقل تجربه بالاش خیلی به کمک تیم می اومد اما سر لج و لجبازی و این حرفها ازش استفاده نشد .

اینکه چرا نیکبخت نخواست تو تیم دایی بازی کنه و محرومیت و جریمه نقدی رو به جون خرید هم جای سوال داره ، حتما مسئله ای در گذشته بوده  والا یک بازیکن ملی  و در این سطح هیچ وقت همچین کاری نمی کنه .

به هر حال نوع شخصیت دایی جوری بود و هست که با بعضی ها مشکل داشت ( یا بالعکس ) و در جواب خبلی انتقادات بعضاً دلسورانه هم خیلی تند و آمرانه و با غرور رفتار می کرد ، دایی بازیکن و گلزن بزرگی بوده و برای همیشه خواهد بود اما این دلیل نمی شه که بتونه  اونم با یک سال مربی گری سرمربی خوبی هم برای تیم ملی یک کشور باشه ،  من خیلی ندیدم دایی تو ایران محبوب باشه که اونم به نوع شخصیتش برمی گرده . بهتر بود در انتخاب دایی از همون اول دقت بیشتری می شد ، من اونهایی رو که دایی رو با اون  وضع سرمربی تیم ملی کردند و حالا جلسه اضطراری می گذارند و پیغام پسغام رد و بدل می کنند بیشتر مقصر می دونم تا شخص دایی رو .

کاری کردند که دیروز غرور خیلی از ایرانی ها – از جمله خود من – خیلی حریحه دار شد ، باور کنید اگه شجاع بازی می کردیم و روحیه جنگندگی و پاپس نکشیدن به تیم تزریق می شد و حرفه ای رفتار می کردیم حتما می بردیم و می تونستیم ببریم ، توانش رو داشتیم .

یه بحث دیگه هم که وجود داره بحث تولیدی دایی و پیرهن تیم ملی هستش ، گفته می شه هر تولیدی که بخواد مارکش رو پیرهن تیم بره باید هزینه ای رو به فدراسیون بده ولی ظاهرا در مورد تولیدی دایی برعکس بوده ! یعنی فدراسیون به تولیدی پول می داده !! من دقیقا نمی دونم ولی امیدوارم این طوری نبوده باشه چون وجهه خوبی نداره .

من خرافاتی نیستم و به خرافات هم اعتقاد ندارم اما نمی دونم چطور تو این بیست روز اخیر که رئیس جمهور محترم مون تو دوتا مسابقه حساس ( فینال جام جهانی کشتی ) و همین بازی دیروز به ورزشگاه تشریف آوردن ما بازی رو باختیم ؟!!!

به هر حال ما بازی های حساسی پیش رو داریم که می تونند تعیین کننده باشن ، انتخاب یک مربی با تجربه ،  جسور و آشنا به فوتبال ایران در شرایط فعلی می تونه یه شوک خوب و موثر باشه ( مثل عربستان ) دوتا بازی سختی که تو پیونگ یانگ و سئول اونم با جوی که کره ای ها تو اون ورزشگاه ها ایجاد می کنند خیلی تعیین کننده و در عین حال سخته .

 اگه بخوایم این جوری بازی کنیم بازی با امارات تو ورزشگاه آزادی هم مشکل داریم ، من دیروز صبح بازی کره شمالی و امارات رو مستقیم  از  شبکه دبی اسپورت دیدم .  قبل از گل کره شمالی  ، امارات یه توپ به تیر دروازه کره شمالی زد و ده پونزده دقیقه آخر کاملا دستش بود و تو ثانیه های آخر  رو ضد حمله گل دوم رو خورد .

 ما در حال حاضر نیاز به بازیکنان باتجربه ای داریم که تو اون شرایط یا مشابه اون بارها با پیراهن تیم ملی یا باشگاهی بازی کرده باشن و تحت تاثیر قرار نگیرن . امثال اشجاری خیلی تو این شرایط به کار ما نمی آن و امیدوارم شرایط نصرتی برای دفاع چپ جوری باشه که خرداد بتونه به ما کمک کنه .  ما باید شجاع و نترس بازی کنیم و بدونیم که اگه بخواهیم می تونیم ، ما ایرانی ها مردمان دقیقه نودی و شرایط سخت هستیم و این رو بارها ثابت کردیم منتها فقط باید بخواهیم ..همین .