بررسی ادعای ارتباط با امام زمان ( عج )
ساعت ٢:٤٥ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٧ مهر ۱۳۸۸ : توسط : مجید

به نام خدا

جمعه هفدهم مهرماه 88

 

در ارتباط با جلسه چهارشنبه 31 تیرماه 88 دولت نهم که مابین انتصاب مشایی و دستور کتبی رهبری مبنی بر کان لم یکن شدن حکم تا بی توجهی رئیس جمهور ولایت مدار ! و مجبوربه رسانه ای کردن حکم توسط دفتر رهبری و  کنار کشیدن از سر ناچاری مشایی بود حتما می دونید و شنیدید  که زمین گذاشتن دستور رهبری باعث شد بعضی وزرای وقت نزدیک به رهبری مثل وزیر اطلاعات و ارشاد در جلسه  به  رئیس جمهور  اعتراض کنند که چند روز بعدش هم علی رغم اینکه فقط یک هفته تا مراسم تنفیذ و پایان دولت مونده بود برکنار شدند  و اون قضایای اصل 136 و این حرفها کم مونده بود اتفاق بیافته  بعضی مطلعین و سایتها چنین گفتند و نوشتند :

" در این جلسه صفار هرندی وزیر ارشاد در اعتراض به احمدی نژاد گفت : حتی اگر مشایی هزار حُسن هم داشته باشد شما باید از امر آقا اطاعت کنید ، احمدی نژاد هم با عصبانیت جواب داد : همه کارها و برنامه های من در اطاعت از آقاست اگر شما از نایب آقا اطاعت می کنید ! "

در روز 4 مردادماه 88 صفار هرندی در جلسه شورای ترویج فرهنگ ایثار و شهادت ( نمی دونم اسم دقیقش اینه یا نه )  چنین گفته :

" هر کس ادعا کند که مستقیم با امام زمان ( عج ) ارتباط دارد ، در ذهن ما حجتی برای پذیرش این ادعا وجود ندارد و ما ارتباطمان با آن حضرت از طریق نایب امام زمان ( عج ) است . "

صرف نظر از حرفی که وزیر ارشاد در جلسه این شورا زده که فکر کنم ان شالله منظورش وجود ولایت فقیه در راس نظام بوده باشه نه چیز دیگه که فکر هم کنم همین طور باشه ، نشون می ده که حرفهای رد و بدل شده در جلسه دولت درست بوده .

من برای شما متن کامل توقیع امام زمان ( عج ) به علی بن محمد سَمُری آخرین نایب خاص ایشون ( کسانی که علی رغم کلی ادعا هنوز فرق نیابت خاص و عام رو نمی دونند برن بیشتر مطالعه کنند ! می تونند به بعضی کتب مثل منتهی الامال مراجعه کنند ) رو می گذارم تا ببینید اون حضرت دراین باره چی فرمودند :

" ای علی بن محمد سمری ! بشنو ! خداوند بزرگ گرداند اجر برادران تو را در تو ، پس به درستی که تو فوت خواهی شد ، از حال تا شش روز ، پس جمع کن امر خود را و وصیت مکن به احدی که قائم مقام تو باشد بعد از وفات تو .

پس به تحقیق که واقع خواهد شد غیبت تامه ، پس ظهوری نیست مگر بعد از اذن خدای تعالی ذکره و این بعد از طول زمان و قساوت قلوب و پر شدن زمین است از جور ! و زود است که می آید از شیعه من کسی که مدعی مشاهده است ، آگاه باشید که هر کس مدعی شود مشاهده را پیش از خروج سفیانی و صیحه ، پس او کذاب و مفتری است . ولا حول ولا قوه الا بالله العلی العظیم . ( کمال الدین شیخ صدوق ، احتجاج شیخ طبرسی ، نجم الثاقب حاج میرزا طبرسی نوری و ... )

درباره این نامه تفاسیر مختلفی وجود داره ، اول بگم منظور از صیحه ، ندای آسمانی ست  که شب جمعه بیست و سوم ماه رمضان سال قبل از ظهور اتفاق می افته که در سوره شعرا آیه 4 هم به صراحت ذکر شده و در ارشاد شیخ مفید هم تفسیر امام صادق ( ع ) از این آیه و خبر این ندا یا صیحه آسمانی بیان شده . در منابع شیعه و سنی هم در حد تواتر معنوی ( یعنی عده زیادی با تفاوت الفاظ نقلش کردند که نشون می ده از معصوم ( ع) صادر شده ) رسیده .

گفته می شه ندا دهنده حضرت جبرئیل امین هستش که ندا می ده فرمانروایی از آن فلان بن فلان ( نام خود حضرت و نام پدرشون رو ذکر می کنه ) و حق با آل محمد ( ص ) است پس این همه کشتار برای چیست ؟

در این شب دو صیحه وجود داره ،  یکی آغاز شب و یکی پایان اون ، که صیحه دومی مخصوص شیطانه که می گه حق در غیر آل محمد ( ص ) هستش و گفته می شه که صیحه آسمانی خفته را بیدار می کنه و باعث نشستن ایستاده و باعث بلند شدن نشسته می شه و هر کس اون رو شنید باید به سجده بره و سه مرتبه سبحان القدوس بگه ... به نظر من باید این صیحه آسمانی رو با شرایط روز بسنجیم و تفسیر کنیم .

در مورد سفیانی هم که توضیحات مفصله ولی کوتاه بگم که شخص شروری هستش که در سرزمین های عربی و گفته می شه شام قیام می کنه و در نهایت هم بدست حضرت مهدی ( عج ) نابود می شه .. بگذریم ، حرف ما این نیست .

درباره مشاهده اون حضرت و ادعای ارتباط با ایشون خیلی ادعاها هست ، اون چیزی که در این بین مهمه نوع مشاهده و شرایط مشاهده یا احیانا ً ارتباطه و در تمام تفاسیری هم که درباره این نامه اومده همین مسئله ذکر شده .

امام خمینی‌ گفتند:

 " مراد از تکذیب مدعی مشاهده این است که فردی، مدعی ملاقات باشد؛ ولی شاهد و دلیلی نداشته باشد "

یا شهید صدر چنین گفتند :

" مراد، ادعای انحرافی است که شخصی با ادعای مشاهده و ارتباط، بخواهد عقاید و نظر خود را بنام پیامهای امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف به مردم القا کند.

بعضی ها گفتند : " مراد از تکذیب مدعی مشاهده، تکذیب مدعی ظهور است . "

حتما همه شما داستانها و  کتابهایی که دربردارنده ملاقات با امام زمان ( عج ) هستش رو خوندید یا دیدین یا حتما شنیدین کسانی که خواب اون حضرت رو دیدند و باید بگیم اینها هیچ کدوم منافاتی با نامه بالا نداره و همه اونها هم دروغ نگفتند .

مثلا کسانی بودند که در راه یا بیابان مونده بودند یا بیماران صعب العلاج که پزشکان ازشون قطع امید کرده بودند و گرفتاران یا علما و خواص و اشخاص حقیقتاً مومنی  که در اثر سالها  تقوا ، خلوص نیت و عبادت و عمل صالح و انتظار حقیقی به درجه ای رسیده بودند که توفیق زیارت و مساعدت و همراهی اون حضرت رو پیدا کنند ولی اگه دقت کنید همونها هم مدعی ارتباط مستمر نشده اند ! و شکل و نحوه و جنس  اکثر دیدارها و ملاقاتها رو اگه توش موشکافی کنید متوجه  می شین که منافاتی با نامه بالا نداره .

در کتاب عصر ظهور استاد علی کورانی محقق برجسته لبنانی هم درباره این نامه چنین ابراز نظر شده :

" ظاهراً منظور از مدعی مشاهده امام ( ع ) قبل از وقوع این دو حادثه ، کسی است که ادعای نمایندگی صاحب الامر ( ع ) را داشته باشد نه صرف شرفیابی و به حضور ایشان رسیدن ، بدون ادعای نمایندگی و یا بدون سخن گفتن درباره آن . روایات زیادی از سوی عده ای از علما ء و اولیاء مورد اعتماد درباره دیدار امام ( ع ) رسیده است و شاید همین ، سبب تعبیر نمودن به جمله نفی مشاهده باشد نه نفی رویت . "

بعضی از اهل تحقیق مثل حضرت آیت الله صافی، در مورد توجیه توقیع و اخبار تشرفات، حمل بر نیابت و سفارت را یکی از احتمالات قوی در معنای توقیع دانسته اند و معتقدند که:  " مراد از توقیع نفی مشاهده مطلق و شرفیابی نیست بلکه مقصود، نفی ادعایی که دال بر تعیین شخصی خاصی به نیابت باشد می باشد. "
 ایشون علاوه بر احتمال مذکور، وجه دیگری را هم  مطرح  کردند ، ایشون می گن :  " ممکن است مراد از توقیع نفی ادعای اختیاری بودن مشاهده و ارتباط باشد یعنی اگر مشاهده و ارتباط با حضرت را اختیاری  ادعا کند، به این صورت که هر وقت بخواهد خدمت امام شرفیاب می شود، کذّاب مفتری و این ادعا از احدی در زمان غیبت کبری پذیرفته نیست. "

 افترا یا تهمت یعنی اینکه یه فردی به شخص دیگه ، عملی یا قولی رو نسبت بده، در حالی که اون چنین نکرده باشه  بنابراین، بین دروغگوبودن و تهمت زدن، تفاوت وجود داره .

هر دروغگویی، تهمت‌زننده نیست. اگه  کسی فقط مدعی دیدن باشه  ولی به حضرت، نسبتی نده، ممکنه دروغگو باشه  ولی تهمت زننده نیست. امام تو این نامه هر دو صفت ناپسند رو  به مدعی مشاهده وارد کردند  یعنی، مدعی مشاهده، نسبتی هم به اون حضرت می ده .

در صورتی که جنس دیدارهای علما و خواص بخصوص  معروف ما که موفق به دیدار اون حضرت شده بودندجوری بود که  اون رو برای مردم بازگو نمی کردند و چنین رویه ای نداشتند . بلکه اگه دقت کنید  اطرافیان و خواص اونها ، از روی شواهد و قراینی یا تو سالهای بعد بخصوص بعد مرگ اونها ، متوجه وقوع دیدار اون عالم با امام می شدند؛ لذا اصلا عالمان تحت «عنوان مدعی مشاهده» قرار نمی گیرند و این روایت، با داستان ملاقات بعضی  بزرگان  منافات نداره و حساب علما و خواص و پاکان جداست .

یا همین طور بیماران و در راه موندگان و گرفتارانی که به خواست و اراده خود اون حضرت و البته تضرع و استغاثه خودشون موفق به دیدار می شدند اکثراً تازه بعد اینکه اون حضرت از پیششون می رفتند متوجه می شدند چه سعادتی نصیبشون شده و اکثراً هم دیگه موفق به چنین دیداری نمی شدند ، این در مورد خواب دیدگان هم می تونه صادق باشه .

پس اون طوری که از توقیع شریف  اون حضرت و تفاسیر بزرگان از اون توقیع یا نامه بر می آد منظور از کذاب و مفتری کسانی هستند که مدعی نیابت و وکالت و پیام از جانب اون حضرت هستند ( بخصوص با توجه به شرایط اون موقع و جوی که بنی عباس ایجاد کرده بود  ) یا به نوعی مدعی ارتباط مستمر و هماهنگ کردن کارهای خودشون  با اون حضرت و دستور گرفتن از اون حضرت هستند که همه اینها به صراحت چه در متن توقیع و چه در تفاسیر بزرگان و علما نفی شده .

ان شالله مردم مسلمان و متدین و مهدوی ما مراقب هستند که به صرف برخی ظاهر سازی ها  و ادعاهای کذب و تبلیغاتی و ان شالله فقط از سر جهل و نه چیز دیگه  فریب نخوردند ، چون در این دوره زمونه هم کم نیستند افرادی  که ادعا می کنند یا خود امام زمان ( عج )  هستند !! یا نایب و وکیل اون حضرت یا به نوعی مدعی ارتباط با ایشون ! هم خود اون حضرت و هم علما و بزرگان دین به صراحت همگی اینها رو تکذیب کردند .