به استقبال نوروز 97 می رویم ولی با .....

به نام خدا


با نزدیک شدن اسفندماه – این ماه پر جنب و جوش و پر از امید به آینده – و سال جدید ، همه ما و شما ، طبق روال هر ساله آماده استقبال از نوروز باستانی و سال جدید می شویم .


تنها تفاوت امسال با نوروزهای - حداقل شش سال گذشته – فقدان  یکی دیگه از اعضای عزیز خانواده ما که همون عموی مهربان و دوست داشتنی ام بود هستش - که هنوز هم نبودش دلمون رو بدرد می آره و باعث می شه حلقه اشک تو چشمهامون جمع بشه- و همین سبب می شه که امسال کمی متفاوت تر - یعنی با دلی پر از خون و حسرت - به استقبال سال جدید و نوروز برم و بریم .


چندروز پیش داشتم به خانواده می گفتم که درسته خیلی امسال برامون سخت و سنگینه اما باید به این فکر کنیم که نوروزهایی در آینده خواهند رسید که با جلوتر رفتن سالها و افزایش سن و اتفاقات احتمالی برای نزدیکان - که طبیعی هم هست و نمی شه جلوگیری کرد - عزیزان بیشتری در کنارمون نخواهند بود و شاید بجایی برسیم که حسرت همین دل پرخون فعلی مون رو هم بخوریم و بگیم کاش نوروز 97 بود !


پس بیاییم قدر لحظه های باهم بودن رو بدونیم و به این فکر کنیم که فرصت باهم بودن و در کنار عزیزان بودن برامون محدوده و یادمون باشه که چقدر به نبودن نزدیکیم ، پس چه خوبه که از لحظه لحظه باهم بودن نهایت لذت و بهره رو ببریم و تا جایی که می تونیم خاطره هامون رو – از نوع خوبش -  باهم بیشتر کنیم تا اگر نبودیم یا نبودند از یادآوری خاطره هامون و خاطره هاشون انرژی مثبت بگیریم و لذت ببریم و لحظه هامون رو بسازیم .


نوروز باستانی و فرارسیدن سال جدید هم فرصت طلایی برای همین باهم بودن ها و خاطره ساختن هاست ،قرار نیست همه در طول سال با این همه گرفتاری و خستگی و مشکلات و حتی تفاوت های فرهنگی و مذهبی و اخلاقی همواره تو حلق هم باشند ! و مرتب مهمانی بروند و مهمانی بگیرند ولی نوروز و فرارسیدن سال جدید به همه این امکان رو می ده به این بهانه بهم سربزنند و دیداری – با حفظ حریم شخصی و خصوصی افراد و پرهیز از دخالت یا اظهار نظرهای مداخله جویانه که تنها باعث کدورت یا دوری بیشتر خواهد شد – داشته باشند و چه فرصتی بهتر از این برای باهم بودن و انرژی گرفتن و افزودن خاطرات خوش ؟


فرصت برای سفر کردن یا در خودبودن – برای امثال من درون گرا – و تنهایی و عزلت و ... همیشه هست یا حتی در طول خود تعطیلات نوروز هم فراهمه هست ولی چه زیباست چندروز ابتدای سال رو فقط به خودمون و راحتی خودمون فکر نکنیم و از دیگران فرار نکنیم و  حداقل دو سه روز وقت برای عزیزانمون بگذاریم که تا فرصت هست بایددر کنار هم باشیم و یادمون باشه شروع هر سال به معنی کم شدن فرصت باهم بودن ما هست ... روح عموی عزیزم هم شاد و یادش همیشه جاودان بوده و خواهد بود .



/ 0 نظر / 64 بازدید