درباره این روزهای اقتصاد ما

به نام خدا

 

 

 

چندکلمه درارتباط با اوضاع اقتصادی ایران :



1-    تا الان می گفتیم دیانت ما عین سیاست ما و سیاست ما عین دیانت ماست ولی بعد از این باید " اقتصاد " رو هم اضافه کنیم ! اقتصاد ما عین سیاست ما و سیاست ما عین اقتصاد ماست ! اقتصادی که با یک سخنرانی یا یک حرف یک مقام خارجی این طور دچار تلاطم می شود اقتصادی بیمار بر پایه های سست و لرزان است ، مهمترین اقدام بلند مدت دولت باید ایجاد "ثبات اقتصادی" باشد ... فارغ از اصرار بر یک قیمت مشخص دلار یا طلا .



2-    وقتی شما اقتصادی اینچنین سیاست زده و بیمار و لرزان دارید باید در دیپلماسی و سیاست و سخنرانی ها و تریبون های خودتان بیشتر مراعات آنچه که از دهانتان خارج می شود را بکنید و دنبال درگیری بی حاصلی که نتیجه آن نابودی خودتان است با دنیا نباشید ... اگر سازش هم نمی کنید دنبال جدال کلامی و لفاظی بیهوده هم با قدرت های دنیا نباشید و رابطه ای صرفاً در جهت " منافع ملی " و نه ایدئولوژی ها و آرمانگرایی های متوهمانه و خیالی با دنیا داشته باشید ... در رابطه با قدرت های دنیا این " واقعیت ها " می باشد که با آن طرف هستید نه آنچه که دوست دارید همه همان طور باشند و در ذهن خودتان تصور می کنید ! .



3-    برای ترمیم اقتصاد بیمار و لرزان این کشور لازم است هم دست از رفیق بازی و باند بازی و تعصب بی جا روی چند آدم خاص بکشیم هم اینکه از جَو انتخاباتی اردیبهشت 96 و اسفند 98 و خرداد 1400 بیرون بیاییم ! انتخابات اردیبهشت 96 که خیلی وقت است تمام شده هرچند هنوز بعضی ها باور ندارند و برای زیرپا خالی کردن دولت و رئیس جمهور منتخب هرکاری می کنند و تا انتخابات های اسفند 98 و خرداد 1400 هم خیلی مانده !!اگر بعضی ها دوست دارند در آن انتخابات ها به هر قیمتی پیروز شوند باید این نظام در کار باشد که انتخاباتی هم برگزار شود و آنها هم کاندیدا شوند !! بجای برگزاری جلسه پشت جلسه در تهران و مشهد فعلاً به کمک همین دولت بیاییم تا موقع انتخابات بعدی !!



4-    برای مدیریت بهتر اقتصادی باید " همه " اقتصاد ایران در دست دولت و زیر نظر دولت باشد نه فقط بخشی از آن ! طبق قانون اساسی ایران این " دولت "  است که مسئول اجرایی کشور است و سایر مقامات و نهادها وظایف خاص خودشان را دارند ... البته اگر به آن قانع باشند !!


5- مدیریت شرایط امروز اقتصادی کشور ، نیازمند مدیران عالم ، باسواد ، منعطف و کاربلد و با تجربه و هماهنگ است ، اگر مدیری این شرایط را نداشت و بخاطر رفیق بازی و رودربایستی ، اصرار به بودنش داشتیم مرتکب دو جفا شدیم : اول جفا به رای مردم و دوم خیانت به کشور .



6- در این شرایط باید از همه ظرفیت کشور و منابع انسانی موجود استفاده کنیم و هرگونه اعمال سلیقه بویژه نوع ایدئولوژیک و سیاسی آن در کنار گذاشتن نخبگان و افراد دارای مرجعیت اجتماعی و سیاسی خیانت است نه خدمت .



7- رئیس جمهور روحانی نه سال 92 و نه سال 96 گزینه 100 درصد مطلوب جریان اصلاحات نبود اما به عنوان " خیرالموجودین "در زمانه نظارت استصوابی شورای نگهبان که هرکسی را راه نمی دهد برای ریاست جمهوری به مردم معرفی شد و اگر بازهم همان شرایط تکرار شود بازهم همان سیاست در پیش گرفته خواهد شد ، قاطعانه براین باورم که اگر هر انتخابی بجز انتخاب روحانی بویژه در سال 96 رخ می داد شرایط امروز بسیار فاجعه بارتر از وضعیت فعلی می نمود و مشکلات عدیده داخلی و خارجی و تهدیدهای گسترده ای کشور را دربرمی گرفت ولی دیدیم که برخلاف سالهای 90 و 91 که بحران ارزی و اقتصادی کشور را تا یک قدمی پرتگاه برد دولت تدبیر و امید توانست بحران سال 97 را کنترل و مدیریت کند ولی شرط موفقیت دولت در ادامه راه جز اجرای قاطعانه بسته ارزی و ایجاد سیستم نظارتی دقیق از تئوری تا عمل و بسته های حمایتی از اقشار متوسط به پایین مردم نخواهد بود .



8- ذات رئیس جمهور روحانی محافظه کاری یا بقول خود ایشان اعتدال است ! ولی وقتی علاوه بر بحران های خارجی ، ایشان با بحران های کینه توزانه و توطئه گرانه داخلی هم مواجه است تعارف و سکوت و محافظه کاری معنی ندارد ، امیدواریم در مجلس شورای اسلامی این سکوت و محافظه کاری شکسته شود و بر زبان بیاورد آنچه همه می دانیم در پشت پرده برای زمین زدن دولت در جریان است . 


/ 0 نظر / 14 بازدید